Tabliczki znamionowe na agregatach. Czego możemy się z nich dowiedzieć?

Użycie agregatu prądotwórczego pozwala na wykorzystanie zasilania prądem w miejscach, gdzie nie jest możliwe bezpośrednie podłączenie do sieci. Agregaty przydają się także tam, gdzie nie doprowadzono prądu trójfazowego. Bardzo często korzysta się z nich przy obsłudze różnego rodzaju sprzętu budowlanego, czy specjalistycznych maszyn i urządzeń, które muszą być wykorzystywane w terenie.

Zakres użycia agregatów prądotwórczych jest bardzo duży – używa ich zarówno straż pożarna czy inne służby ratunkowe, jak i organizatorzy imprez plenerowych oraz ekipy filmowe. Agregaty są także znakomitym sposobem na zapewnienie zasilania awaryjnego, w razie przerwy w dostawie prądu.

Informacje o charakterystyce dostarczanego prądu

Żeby móc bezpiecznie i wydajnie stosować agregat prądotwórczy trzeba upewnić się, że jest on w stanie dostarczyć prądu o wymaganej charakterystyce. Deklarowane przez producenta urządzenia wartości można znaleźć na tabliczce znamionowej, która jest umieszczona na urządzeniu. Znajdują się tam wszystkie najważniejsze parametry, w tym m.in. moc znamionowa, klasa wykonania, częstotliwość dostarczanego prądu, a także informacje o producencie, kraju wykonania oraz dane o poziomie hałasu czy znak CE, który potwierdza zgodność urządzenia z wymaganiami Dyrektyw Europejskich.

Informacja o mocy znamionowej jest określana przez trzy różne wartości. Jest to moc szczytowa PRP (Prime Power), czyli moc maksymalna, jaką może wytworzyć urządzenie, moc ciągła COP (Continous Power), która może być podawana stale podczas pracy urządzenia oraz moc awaryjna LTP (Limited Power), którą agregat jest w stanie uzyskać przez 500 godzin pracy rocznie.

Na podstawie informacji o mocy znamionowej pozornej i znamionowego współczynnika mocy cos φ określa się moc czynną, czyli ustala się jaki pobór mocy jest w stanie stabilnie obsłużyć dane urządzenie.

Klasa wykonania określa stabilność dostarczanego prądu. Parametry te mają znaczenie przy dobieraniu zasilania do bardziej wymagających systemów, np. do systemów elektronicznych, wysokiej klasy sprzętu medycznego, czy precyzyjnych urządzeń pomiarowych. Klasa podłączanych odbiorników powinna być zgodna lub niższa z klasą agregatu prądotwórczego. Występują cztery klasy wykonania: G1, G2, G3, G4. Najmniejsze wymogi mają urządzenia zaliczane do klasy G1. Klasa G2 odpowiada charakterystyce prądu sieciowego, klasy G3 i G4 to urządzenia wymagające szczególnie stabilnych parametrów zasilania.